Nedense son günlerde bunu düşünmeden edemiyorum. İstemeden kemiksiz dilime hakim olamadan pat diye söylediklerim, 2008’de kırdığım kalpler… Hepsi potansiyel olarak 2009’da bana dönmüş olabilir mi?

Garip bir seneydi 2009. Birçok şey getirdi bana, birçok şey de götürdü. Mezuniyet, ilk iş, hastalıklar, ölümler, biriyle birlikte olmanın getirdiği mutluluk, ayrılığın getirdiği hüzün, süper festivaller, bir yandan iki kez dibine kadar gidip izleyemediğim ve sonunda cenabetliğimden ayrıldıklarına inandığım Oasis.

Bazı hayallerim gerçek oldu bu yıl, o yüzden nankörlük edemem; ama gelecekten fazla beklentim olmaması iyiye işaret değil sanırım. Yine de daha uslu bir çocuk olmayı diliyorum günün sonunda. What comes around goes around!