Gruplar vardır, albümlerini her dinlediğinizde biraz daha dinleyesiniz gelir. Müziği dinlerken tüyleriniz ürperir, adeta başka bir boyuta geçersiniz. İşte Brooklyn’li The National benim için öyle bir grup. Şarkılarını dinlemekten hiç bıkmayacağım, melankolikliğimin en üst noktalarındayken sesini sonuna kadar açıp durmak bilmeden dinleyebileceğim bir topluluk. The National, zamanın gruplarıyla karşılaştırılınca, ekstra çaba sarf etmeden, Myspace, facebook veya twitter’da hiç yırtınmadan konserleri doldurup taşırmayı başaran bir ekip. Ben de uzun zamandır grubu takip ediyorum ve gerek müzik kalitesiyle, gerekse şarkı sözleriyle ekibin kendini geliştirmesine ve yükseltmesine şahit oldum.

The Boxer albümünden üç yıl sonra The National, High Violet ile tam anlamıyla bomba bir dönüş yaptı. Öncelikle albüm kapağına değinmek istiyorum. Mark Fox’un illüstrasyonu üzerinden yola çıkılarak kullanılan albüm kapağı insanın dikkatini çekmiyor desem yalan olur. Kapak üzerinde yer alan rengârenk kelimeler grubun genel hissiyatına “cuk” oturmuş bence.

Albüm daha ilk şarkısı olan Terrible Love’da muhteşem bir başlangıç yapıp sizi başka diyarlara götürüyor zaten. Solist Matt Berninger’ın derin ve tok sesine hayranlığımdan hiç bahsetmiyorum bile. “It’s terrible love that I’m walking with spiders” parçanın vurucu sözlerinden. Albümün ikinci ve üçüncü şarkıları da favorilerimden.“Sorrow”, melankolikliğin dibine vuran cinsten. “Sorrow found me when I was young, sorrow waited, sorrow won” sanırım bu şarkıyı çok iyi özetliyor. Anyone’s Ghost ise yabancılaşmayı ifade eden bir şekilde “I had a hole in the middle where the lightning went through / I told my friends not to worry” diyor umutsuzca. Albümün öncesinde leak eden ilk şarkılardan olan Runaway’de bir diğer favorim. Önceki albümüne göre daha karanlık, melodramik bir görüntü sunuyor ekip; ama bence gruba çok yakışan bir görüntü bu.  Bu arada önceki albümlerde olduğu gibi şarkılarda yine New York temasını görebiliyorsunuz sıkça.

Matt Berninger’ın eşsiz sesiyle yorumlanan muhteşem şarkı sözleri, bol gitarlı ve güçlü bateri vuruşları olan melodilerle hayat buluyor bu albümde. Tartışmasız bir şekilde çok başarılı lirikal bir rock grubu The National. Uzun lafın kısası The National’ın bizi beklettiğine fazlasıyla değdi. 2010’un en iyi albümlerinden biri olarak adlandırabileceğim High Violet’ı sakın es geçmeyin. Ben bu seferlik bir değişiklik yapıp albümün vinyl halini aldım bile. Olurda bu yaz Avrupa festivallerinden birine gidiyorsanız, The National’ın olduğu festivallerden birine göz atın derim.

Bir de meraklılarına küçük bir not. Pitchfork’un İspanya’da ıssız bir kale’de The National ile yaptığı özel çekimlerde Terrible Love, Anyone’s Ghost ve Little Faith parçalarını izleyebilirsiniz. Hem çekim kalitesi hem de ses kalitesi büyüleyici.